“Pasobra nos no a sigui fábulanan trahá ku astusia ora nos a hasi konosí na boso e poder i binida di nos Señor Jesu-Cristo, ma nos tabata testigu ku a mira Su mahestat ku nos mes wowo.” (2 Pedro 1:16)
Beibel no ta un mito. E ta un registro di hendenan ku a kana riba lugánan, fechanan i nòmbernan real. Sigui e kamindanan ei riba un mapa, den òrdu di tempu — primi riba un punto, òf primi ▶ pa kana dor dje pasu pa pasu.
No un solo biahe sino e flujo di e historia di redenshon for di kreashon padilanti: kreashon i kaida → diluvio i Babel → un yamada (Abraham) → e tera primintí → Eksodo → desierto → konkista → reino → divishon → exilio → regreso.
Sigui e bida di Jesus manera e Evangelionan ta kont'é, den òrdu — for di su nasementu na Belén, pasando pa su boutismo i su ministerio na Galilea, atraves di Samaria, te na e krus, resurekshon i asenshon na Jerusalèm.
For di Pentekòste na Jerusalèm, kon e evangelio a plama mas ayá di Judea — dor di Asia Menor i Europa te na e kurason di e imperio. Skohe un di e sinku biahenan (promé·di dos·di tres + e biahe pa Roma + despues di libramentu) i sigui e echonan di Echonan huntu ku e kartanan skirbí na kaminda.