“Tí at tað vóru ikki snildiliga samanpentaðar søgur, sum vit fylgdu, tá ið vit kunngjørdu tykkum várs harra Jesu Krists mátt og komu, men vit høvdu verið eygnavitni til hátign hansara.” (Seinna Pæturs bræv 1:16)
Bíblian er ikki siðsøga. Hon er ein skrásetning av fólki, sum gingu á veruligum støðum, dagfestingum og nøvnum. Fylg hesum leiðum á einum korti, í tíðarrøð — trýst á ein stað, ella trýst á ▶ fyri at ganga gjøgnum hann stig fyri stig.
Ikki ein einstøk ferð, men streymurin av endurloysingarsøgu frá sköpan og fram: sköpan og fall → flóð og Bábel → eitt kall (Ábraham) → lovaða landið → útgongdin → oyðimørkin → landnám → kongadømi → kloving → útlegd → afturkoma.
Fylg lívinum hjá Jesusi, sum evangeliini siga frá, í røð — frá føðing hansara í Betlehem gjøgnum dópin og tænastuna í Galileu, gjøgnum Sámariu, til krossin, uppreisnina og uppferðina í Jerúsalem.
Frá hvítusunnu í Jerúsalem, hvussu gleðiboðskapurin breiddi seg út um Júdeu — gjøgnum Lítlu Ásiu og Evropa til hjartað í ríkinum. Vel eina av teimum fimm ferðunum (1. · 2. · 3. + sjóferðin til Róm + eftir sleppan) og fylg hendingunum í Ápostlasøguni saman við brøvunum, sum vórðu skrivað á leiðini.