“Kay wala kami magsubay sa tinumotumong mga sugilanon sa among pagpahibalo kaninyo sa gahom ug pag-anhi sa atong Ginoong Jesu-Cristo, apan kami nakasaksi gayod sa iyang pagkahalangdon.” (2 Pedro 1:16)
Ang Biblia dili mito. Kini usa ka talaan sa mga tawo nga naglakaw sa tinuod nga mga dapit, mga petsa, ug mga ngalan. Subaya kadtong mga agianan diha sa mapa, sa han-ay sa panahon — i-tap ang usa ka punto, o pislita ang ▶ aron lakwon kini hinay-hinay.
Dili usa lang ka panaw kondili ang dagan sa makasaysayanon-manunubos nga sugilanon sukad sa paglalang: paglalang ug pagkapukan → lunop ug Babel → usa ka pagtawag (Abraham) → ang gisaad nga yuta → Exodo → kamingawan → pagsakop → gingharian → pagkabahin → pagkabihag → pagbalik.
Sunda ang kinabuhi ni Jesus sumala sa pagsugilon sa mga Ebanghelyo, sa han-ay — gikan sa iyang pagkatawo sa Betlehem hangtod sa iyang bawtismo ug pag-alagad sa Galilea, latas sa Samaria, ngadto sa krus, pagkabanhaw, ug pagkayab sa langit sa Jerusalem.
Gikan sa Pentecostes sa Jerusalem, kon giunsa pagkaylap sa Maayong Balita lapas sa Judea — latas sa Asia Menor ug Europa hangtod sa kasingkasing sa imperyo. Pagpili ug usa sa lima ka panaw (1·2·3 + ang paglawig padulong sa Roma + human mabuhian) ug sunda ang mga panghitabo sa Mga Buhat uban sa mga sulat nga gisulat sa dalan.